Podręcznik
jest samodzielnym opracowaniem o międzynarodowych organizacjach
morskich, w którym nie tylko przedstawiono niektóre z nich, ale
także omówiono wybrane zagadnienia teoretyczne związane z
tematem.
Organizacje
międzynarodowe to stosunkowo młody twór. Pierwsze z nich zajmowały
się przede wszystkim sprawami żeglugi (morskiej i śródlądowej),
w której najwcześniej dostrzeżono ponadnarodową współpracę
interesów (Hanza już w XIII w., a w 1831 r. pierwsza komisja ds.
żeglugi na rzecz międzynarodowej – na Renie). W książce
przywołano te międzynarodowe organizacje międzyrządowe i
pozarządowe oraz ich wyspecjalizowane organy (Komisja Granic Szelfu
Kontynentalnego), których działalność w pełni lub znacząco
wiąże się z morzem. W praktyce podział na organizacje
międzyrządowe i pozarządowe jest w pewnym stopniu nieostry. Za
jego główne kryterium przyjęto charakter prawny aktu
konstytucyjnego. Organizacje międzyrządowe funkcjonują na mocy
umów międzynarodowych, a pozarządowe – aktów, które nie mają
takiego charakteru. Nieprecyzyjne nazwy: organizacje rządowe i
pozarządowe określają natomiast status członków. W tych
pierwszych są to rządy reprezentowane przez przedstawicieli organów
administracji publicznej szczebla centralnego, głownie naczelne
(wchodzące w skład rady ministrów). W drugich zaś – osoby
fizyczne i (lub) prawne oraz ich związki, a także organy
administracji publicznej (samorządowej, autonomicznej, i rządowej)
inne niż centralne (terenowe).
Ważnym
wyznacznikiem podziału jest również to, że głównym celem ich
działalności nie jest osiąganie zysku. Pominąłem więc takie
organizacje jak np. ICHCA, która w ostatnich latach wskutek
poważnego kryzysu starała się tylko przetrwać i przekształcić w
spółkę prawa handlowego ( z definicji zmuszona do zachowań
zgodnych z zasadami rynkowymi). Wśród organizacji pozarządowych
znalazł się jednak Międzynarodowy Komitet ochrony Kabli
Podmorskich (ICPC), z którego powstała spółka, na razie
funkcjonująca równolegle do organizacji. Uwzględniłem ICPC w tym
opracowaniu ze względu na obszar jego działalności, który jest
mało znany, ale bardzo istotny dla współczesnego świata.
Organizacje
przedstawione w niniejszym podręczniku wybrano ze względu na ich
reprezentatywność dla danego sektora gospodarki morskiej (np. za
udział w tonażu światowym), zasięg przestrzenny (wszystkie
regiony świata w przypadku organizacji powszechnych), przynależność
Polski lub członków z niej pochodzących. Wzięto również pod
uwagę osiągnięcia i aktywność organizacji w realizacji
podstawowych celów związanych z żeglugą i transportem morskim
oraz ochroną środowiska i rybołówstwa morskiego.
W
rozdziale 3, 4 i 5 omówiono dziewiętnaście instytucji oraz
organizacji międzyrządowych i pozarządowych, w tym regionalnych, w
różnym zakresie działalności. Rozdział 1 dotyczy teorii
organizacji międzynarodowych, a rozdział 2 - znaczenia
międzynarodowych organizacji morskich w systemie Organizacji Narodów
Zjednoczonych. Opracowanie zawiera ponadto dwa załączniki – wykaz
konwencji IMO oraz właściwych organizacji międzynarodowych
powołanych w KoPM, a także wiele rysunków i tabel.
W
polskojęzycznej literaturze przedmiotu znalazło się kilka nowych
pozycji omawiających szeroko rozumiane organizacje międzynarodowe
( J. Menkes, A. Wasilkowski, „Organizacje międzynarodowe.
Wprowadzenie do systemu”, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis,
Warszawa 2004; E. Latoszek, M. Proczek, „Organizacje
międzynarodowe. Założenia, cele, działalność”, Elipsa,
Warszawa 2001). Niestety, od ukazania się w 1978 r. książki J.
Łopuskiego i J. Symonidesa („Międzynarodowe organizacje morskie”)
niczego nowego o organizacjach morskich nie opublikowano. Oczywiście
niniejsze opracowanie nie może zastąpić tak obszernego i wciąż
w znacznej mierze aktualnego dzieła J. Łopuskiego i J. Simonidesa,
ale może uzupełnić pracę wspomnianych autorów o nowe
zagadnienia.
Spis
treści
Międzynarodowe
organizacje morskie – wprowadzenie
Podmiotowość
prawna organizacji międzynarodowych
Klasyfikacja
organizacji międzynarodowych
Status
i siedziba organizacji międzynarodowych
Członkostwo
w organizacji międzynarodowej
Współpraca
państw z organizacją międzynarodową
Ustrój
organizacji międzynarodowych
Funkcje
i podejmowanie decyzji w organizacji międzynarodowych
Międzynarodowe
organizacje morskie a system Organizacji Narodów Zjednoczonych
Międzynarodowa
organizacja morska a działalność człowieka związana z morzem
System
ONZ w stosunkach morskich
Rola
UNCTAD w stosunkach morskich
Rozwój
organizacji związanych z żeglugą morską i transportem morskim
Nowe
ośrodki oddziałujące na żeglugę i transport morski
Powszechne
organizacje morskie
IMO
– Międzynarodowa Organizacja Morska
Powstanie
i cele działania IMO
Struktura
organizacyjna i formy działalności IMO
Polska
a IMO
IHO
– Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna
IOC/UNESCO
– Międzynarodowa Komisja Oceanograficzna UNESCO
WMO
– Światowa Organizacja Meteorologiczna
Organizacje
międzynarodowe i instytucje ustanowione na podstawie Konwencji o
prawie morza
ISA
– Międzynarodowa Organizacja Dna Morskiego
ITLOS
– Międzynarodowy Trybunał Prawa Morza
CLCS
– Komisja Granic Szelfu Kontynentalnego
Bałtyckie
Międzynarodowe organizacje morskie
Podstawy
bałtyckiej regionalnej współpracy instytucjonalnej
HELCOM
– Komisja Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (Komisja
Helsińska) jako organizacja koordynująca współpracę w zakresie
ochrony środowiska
ICES
– Międzynarodowa Rada Badań Morza jako regionalna organizacja
koordynująca badania naukowe morza
Współpraca
instytucjonalna w zakresie zarządzania i ochrony środowiska
morskiego oraz żywych zasobów
Pozarządowe
międzynarodowe organizacje morskie
BIMCO
– Bałtycka i Międzynarodowa Konferencja Morska
ICS
– Międzynarodowa Izba Żeglugi
INTERTANKO
– Międzynarodowe Stowarzyszenie Niezależnych Właścicieli
Zbiornikowców
IAPH
– Międzynarodowe Stowarzyszenie Portów Morskich
IALA
– Międzynarodowe Stowarzyszenie Służb Oznakowania
Nawigacyjnego i Latarń Morskich
IACS
– Międzynarodowe Stowarzyszenie Instytucji Klasyfikacyjnych
ICPC
– Międzynarodowy Komitet Ochrony Kabli Podmorskich
Bałtyckie
pozarządowe organizacje morskie
BPO
– Organizacja Portów Bałtyckich
CCB
– Koalicja Czystego Bałtyku
Załączniki
Załącznik
1. Status konwencji w stosunku do których IMO lub jej sekretarz
generalny pełni funkcję depozytariusza lub inną funkcję na dzień
31 grudnia 2007 r.
Załącznik
2. Właściwe organizacje międzynarodowe powołane w Konwencji o
prawie morza z 1982 r.
Bibliografia
Spis
rysunków
Spis
tabel